LOGIN
Toon het archiefE-mailadresAfdrukken

Paradiso

Locatie

Website:
http://www.paradiso.nl
Straat:
Weteringschans 6-9
Postcode:
1017 SG
Plaats:
Amsterdam
Land:
Netherlands

Omschrijving

Poppodium

In de Grote Zaal, met een capaciteit van 1500 man, spelen de grote rock-, folk-, soul-, country-, reggae- en blueshelden, zoals Al Green (2008), Jerry Lee Lewis (2004) en Smokey Robinson (2007) maar ook stijliconen als Grace Jones (2009). De zaal is ook regelmatig tot de nok toe gevuld voor razend populaire nieuwkomers als bijvoorbeeld Queens Of The Stone Age (2002, 2005), White Stripes (2003), Last Shadow Puppets (2008) en Lady Gaga (2009). Vaak stappen artiesten na een aantal optredens in de Grote Zaal van Paradiso over op zalen van stadionformaat, om dan jaren later terug te keren naar de relatieve intimiteit van de Grote Zaal. Ook zijn er de ‘vaste gasten’ uit binnen- en buitenland, zoals Maceo Parker, George Clinton, De Dijk en Van Dik Hout, die jaarlijks terugkeren voor de bijzondere sfeer van de oude kerk op de Weteringschans.

In de Kleine Zaal, met een capaciteit van 250 man, vinden in een nog intiemere sfeer soms haast magische concerten plaats. Als in een kweekvijver voor opkomend talent spelen er regelmatig bands en artiesten die hun eerste stappen zetten in de richting van de doorbraak. Na een succes in de Kleine Zaal keren velen niet lang daarna terug voor een concert in de Grote Zaal. Franz Ferdinand en Kings of Leon zijn voorbeelden van artiesten die na een klein begin groot zijn geworden, van de Kleine naar de Grote Zaal en verder naar de stadions. Daarnaast is de Kleine Zaal een thuishaven voor excentrieke artiesten, jong of oud, die nooit een groot publiek zullen trekken, maar daardoor niet minder gewaardeerd of bijzonder zijn. Zo is er altijd plaats voor artiesten als Johnny Dowd, Michael Gira (Swans), Bob Log III en Steve Wynn.

Door het jaar heen wordt de grote stroom concerten en andere evenementen  afgewisseld met festivals zoals het op Britpop-georiënteerde London Calling en 5 days off, gericht op nieuwe elektronische muziek en mediakunst.

Club

Vanaf de oprichting in 1968 gingen live-optredens natuurlijk gepaard met dansen, maar Paradiso was ’s nachts gesloten en tot het begin van de jaren tachtig heerste er in Nederland niet echt een clubcultuur. In 1982 kwam daar met de komst van Eddy de Clerq met zijn Pep Club verandering in. Deze legendarische dansnacht leidde een aantal jaar later, met de onstuitbare opkomst van de housecultuur eind jaren ’80, tot meer feesten in Paradiso die de nachtvlinders in onze samenleving een thuis boden. Halverwege de jaren ’90 werd begonnen met vaste clubnachten, die onder meer bedoeld waren om de concertgangers na afloop van het concert nog wat langer vertier te bieden. Paradiso was met de vaste vrijdagse Vip Club het eerste podium voor live-concerten dat ook als club diende en in de nachten open bleef. Niet lang daarna volgden de populaire Noodlanding!-nachten en weer zo’n tien jaar later heeft Paradiso circa vijf vaste clubnachten per week. Daarnaast vinden er een paar keer per jaar bijzondere en waanzinnig populaire feesten plaats, zoals het Oud Hollands Acid Feest, Manifesto, Lovedance en de Gouden Kabouterawards.

   
 
Datum Titel Locatie Plaats Provincie Categorie
14.02.19 Paradiso Amsterdam - Concerten

Export ICS